Definicji szlaku turystycznego jest wiele. Ogólnie opisując ten termin, jest to trasa, którą oznaczono określonymi ustawowo (chociaż w praktyce nie zawsze) specjalnymi symbolami i znakami. Znaki umieszczone na całej długości wytyczonej wcześniej trasy, pokazują jej przebieg i umożliwiają odnalezienie właściwego kierunku poruszania się po szlaku.

Istnieje wiele podziałów szlaków, gdzie za kryterium przyjmuje się ich długość, tematykę, czy tez środek transportu jakim poruszamy się po trasach. Możemy wyróżnić szlaki: piesze, rowerowe, samochodowe, żeglugowe, kajakowe, narciarskie, historyczne, przyrodnicze, jeździeckie, pielgrzymkowe, spacerowe, przyrodnicze ścieżki dydaktyczne, historyczne ścieżki dydaktyczne itp.

Szlaki powinny być znakowane przez specjalistów - osoby znające region oraz temat, którego dotyczy trasa. Długie szlaki rowerowe, piesze lub kajakowe dobrze znakują działacze PTTK, chociaż nie zawsze, natomiast ścieżki przyrodnicze i dydaktyczne powinni wytyczać pracownicy Lasów Państwowych w porozumieniu z naukowcami prowadzącymi badania na danym terenie, znający miejscowe ciekawostki i nie popełniający merytorycznych błędów. Powinno dążyć się aby w grupie osób odpowiedzialnych za przebieg i znakowanie tras znalazło się jak najwięcej specjalistów z różnych dziedzin.

Obecnie coraz popularniejsze stają się małe poręczne urządzenia (odbiorniki GPS), zastępujące mapy papierowe i znaki na szlakach, wielokrotnie szpecące trasę marszruty. Dzięki GPS-om jesteśmy w stanie dokładnie określić naszą pozycję i kontrolować czy trzymamy się wyznaczonej wcześniej trasy. W najbliższym czasie zamierzamy udostępnić zestawy współrzędnych geograficznych wybranych szlaków.