Dodano: 0 0000
| budowa | Cechy rozpoznawcze: mniej więcej wielkości kury domowej. Z wierzch ziemnistobrązowy, dolna część grzbietu, kuper i brzuch biała. Na głowie brak białej smugi. Dziób bardzo długi, silnie zagięty do dołu. Głos melodyjny. |
|---|---|
| występowanie | Występuje u nas w rozproszeniu i niezbyt licznie na rozległych trawiastych łąkach, szczególnie w dolinach rzecznych. |
| pokarm | Owady, pająki, dżdżownice, drobne małże i ślimaki, kijanki, małe żaby. |
| gniazdo | Zagłębienie wydrapane w ziemi, na łące lub wrzosowisku, w miejscu, z którego widać znaczną przestrzeń, wysłane suchymi źdźbłami. |
| ochrona | Na terenach zagospodarowanych liczebność kulika wielkiego się zmniejsza. Niezbędna jest ochrona lęgowisk oraz zimowisk tego ptaka. |
| jaja | 4, niekiedy 3 lub 5, w kształcie stożka, na oliwkowozielonym lub oliwkowobrązowym tle z szarymi i zielonkawo brązowymi plamkami. |
| uwagi | przylot: W marcu lub kwietniu, odlot od lipca do września. |
| piśmiennictwo |
Komentarze
Brak komentarzy.

Kulik wielki, Numenius arquata 
