Las to nie tylko zbiór drzew, ale także wszystkie rośliny i pozostałe organizmy żyjące w tym środowisku. To również przestrzeń (łącznie z glebą), w której obok powierzchni pokrytych drzewami, występują tereny otwarte (polany i luki) porośnięte światłolubną roślinnością zielną i związaną z nią fauną. Las w takim ujęciu to obiekt dynamiczny, w którym wzrost i rozwój drzew oraz ich zamieranie nadają rytm i określają przestrzenny ład nieustannie zachodzącym różnorodnym procesom. Sieć wzajemnych powiązań pomiędzy gatunkami i zespołami gatunków powoduje, że jakakolwiek zmiana jednego tylko elementu ekosystemu pociąga za sobą inne, wszystko pozostaje w stanie względnej dynamicznej równowagi, gwarantującej trwanie lasu.


Łowiectwo, jako element ochrony środowiska przyrodniczego, w rozumieniu ustawy oznacza ochronę zwierząt łownych i gospodarowanie ich zasobami, w zgodzie z zasadami ekologii oraz zasadami racjonalnej gospodarki rolnej, leśnej i rybackiej... Tyle głosi artykuł pierwszy ustawy Prawo łowieckie.
Przeciętny "Kowalski", na hasło myśliwy wyobraża sobie zażywnego jegomościa, w zielonym kapeluszu, mającego lodówkę pełną dziczyzny. Obraz ten, tak samo popularny co nieprawdziwy, chciałbym zmienić, przedstawiając codzienną pracę wielu myśliwych, dla których oddanie strzału wcale nie jest celem samym w sobie.
Fakt, że prawidłowo prowadzona gospodarka łowiecka to jeden z najefektywniejszych sposobów ochrony środowiska, jest oczywisty dla myśliwych. Mam nadzieję, że po lekturze artykułów zawartych w tym dziale tematycznym, przekonają się o tym również inni.